Op een ochtend, om een uur of elf, liep ik samen met een collega over het Damrak te Amsterdam. Het Damrak heeft een trambaan en aan beide zijden een trottoir. Bij de politie noemen wij de ene kant de huizenkant omdat aan die zijde in tegenstelling tot de andere zijde veel panden zijn gevestigd. De andere zijde bestaat uit steigers voor rondvaartboten , het Beursgebouw en het Beursplein.

Aan de huizenkant zijn veel restaurants en winkels. Ook zijn er drie speelhallen gehuisvest. Al snel kregen wij vier professionele zakkenrollers in het oog, die de aldaar gevestigde restaurants afstruinden op zoek naar een gemakkelijk te stelen tas of iets dergelijks. Op een gegeven moment zagen wij dat de vier mannen een speelhal binnengingen en belangstellend bleven kijken bij een raceauto simulator, waarin een man z’n kunsten zat te vertonen.

We stelden ons op aan de overzijde van het Damrak en hadden niet het vermoeden dat daar iets voor die gasten te stelen was, echter verwacht het onverwachte. Na een aantal minuten zagen wij een van de zakkenrollers naar buiten komen en gelijk de rijbaan oversteken in onze richting. We zagen dat hij een koffer bij zich had, die hij of een van de andere drie zakkenrollers niet bij zich had toen zij de speelhal binnen gingen. In een speelhal verkopen ze geen koffers, dus gingen wij tot aanhouding over van deze man en namen de koffer in beslag.

Het toeval wilde dat juist op het moment dat de man werd aangehouden een tramopstopping ter hoogte van de genoemde speelhal, waardoor de drie andere zakkenrollers de aanhouding van hun maat niet konden zien. Gezien dit gegeven brachten wij de aangehouden en geboeide verdachte onmiddellijk naar een beveiligingsbeambte in het Beursgebouw. Deze had aan een half woord van ons genoeg en zou ervoor zorgdragen dat de verdachte ter plekke bleef.

Onmiddellijk daarop gingen wij weer naar buiten en we zagen nog juist dat de andere drie zakkenrollers de speelhal uit liepen. Achter elkaar met een onderlinge afstand van ongeveer 5 meter. Ze keken een beetje zoekend en verbaasd om zich heen. Voor hen leek het natuurlijk dat hun compagnon door de straat was gezakt. Verdwenen was hij in ieder geval. De voorop lopende zakkenroller kreeg kennelijk de ingeving dat de compagnon kennelijk de eerste de beste steeg in was gelopen om uit het zicht van het slachtoffer te verdwijnen indien deze al gemerkt mocht hebben dat zijn koffertje pleite was. Hij sloeg vervolgens die steeg in, gevolgd door de tweede man. Voordat de derde man bij de steeg arriveerde grepen wij deze vast, hielden hem aan en boeiden hem aan een ijzeren uitsteeksel van een gevel.

Vervolgens liepen wij de steeg in, waar de nog twee vrij rondlopende zakkenrollers nu toch wel in de gaten kregen dat er iets niet helemaal volgens plan verliep. Een van liep terug in de richting van het Damrak en keek daarbij nogal schichtig in onze richting. Wel, we hielpen hem en de andere zakkenrollers uit deze verwarrende situatie, door hen aan te houden .

Met behulp van de collega’s van de uniformdienst werden de verdachten ‘verzameld” en overgebracht naar het politiebureau Warmoesstraat. Met de koffer liepen wij de speelhal binnen, waar wij een man zagen rondlopen die kennelijk iets kwijt was. Toen wij hem aanspraken en hij de koffer zag, slaakte hij een zucht van verlichting. In de koffer zat buiten wat geld en cheques, getekende contracten en orders voor het bedrijf waarvoor hij werkte. Ga de thuis basis maar eens uitleggen dat jij je zakelijke papieren bent kwijt geraakt op het moment dat je in een nep raceauto de blits zat te maken.

Over het algemeen is het zo dat de politie aangetroffen gestolen goederen in  beslag moet nemen, waarna een hulpofficier van justitie of officier van justitie kan beslissen wat er met die spullen gebeuren moet. Echter, bij ontdekking op heterdaad van een tasdiefstal of iets dergelijks, dan kunnen de gestolen goederen zolang ze nog voortdurend gevolgd worden, retour worden gegeven aan de bestolene. Dit is een afspraak die de justitie  van het Parket Amsterdam met de politie Amsterdam heeft gemaakt, om voor de hand liggende redenen.