DE PINAUTOMAAT

Sinds de totstandkoming van de pinautomaat, hebben zakkenrollers belangstelling voor de klanten die deze apparaten gebruiken. Toch hebben zakkenrollers en andere criminelen een bepaalde voorzichtigheid in acht te nemen bij die flappentappen en niet in de laatste plaats omdat in de meeste daarvan videocamera’s aanwezig zijn.

Op een middag liep ik samen met collega Theo in de Kalverstraat te Amsterdam. Op de hoek met de Dam was een bank gevestigd met in de gevel daarvan een pinautomaat. Er stonden ongeveer 10 personen te wachten voor de automaat. Wij zagen een Marokkaanse jongen van ongeveer 16 jaar oud voor de automaat staan. Hij was druk bezig met pinnen maar één en ander ging niet te vlot. Mijn nieuwsgierigheid was aangebroken en ik keek behoedzaam over de schouder van de Marokkaan mee naar zijn handelingen. Ik zag dat hij de pin code’s over moest typen van het briefje, hetgeen echter niet vlot wilde lukken. Na een aantal minuten was hij kennelijk klaar en liep weg van de pinautomaat.

Omdat wij vermoedden dat de bankpasjes niet zijn eigendom waren hielden wij de jongen aan. In de binnenzak van zijn jas troffen wij 1500 gulden aan, twee bankpasje die niet zijn eigendom waren maar eigendom waren van een vrouw X en een briefje met twee pin code’s.  Hij was kennelijk zo lang bezig geweest bij de pin automaat omdat hij niet wist welke code bij welk pasje hoorde. De eigenaresse van de pasjes bleek een uur daarvoor gerold te zijn in een tram. Zij was zo onverstandig geweest de pin code’s op een briefje te schijven en te bewaren bij haar bankpasjes.