De marktkraam                                       

Op een middag liep ik over de Dappermarkt te Amsterdam, en kreeg al snel twee vrouwen in het oog die zich, gezien hun gedragingen, bezig hielden met tassenrollerij.

Op een gegeven moment stonden ze tussen het publiek voor een marktkraam. Ik had geen duidelijk zicht op een van de twee vrouwen, maar ik vermoedde dat zij een vrouw gerold had die daar in het publiek stond. In ieder geval had ik het vermoeden dat er een poging tot tassenrollerij gedaan was. Toen de twee vermeende zakkenrolsters bij de kraam vandaan liepen, benaderde ik de vrouw waarvan ik vermoedde dat ze gerold was. Haar roodbruine schoudertas was voorzien van een ritssluiting die halfopen stond. Ik vroeg de vrouw of zij haar portemonnee nog had. Ze keek in de tas en riep dat haar portemonnee verdwenen was. Vervolgens haastte ik mij naar de zakkenrolster die het dichtst bij de vrouw had gestaan. Ik  hield deze vrouw aan en trof bij haar een portemonnee aan, in haar schoudertas. Ik toonde de portemonnee aan de “gerolde” vrouw en zij bevestigde dat het haar portemonnee was.

Vervolgens ging ik met de hele kudde naar het politiebureau. De Spaans sprekende zakkenrolster bleef daar hoog en bij laag volhouden dat de “gerolde” portemonnee haar eigendom was. Bij nadere controle werd er in de portemonnee een briefje aangetroffen met Chileense telefoonnummers. Dit briefje zat zo ver weggestopt dat het onmogelijk was het daar even snel in te verbergen. De Chileense zakkenrolster kon op enkele guldens na vertellen hoeveel geld in de portemonnee aanwezig was. De “gerolde” vrouw kon dit niet.

Na een duidelijk en indringend gesprek gaf de vrouw toe dat dit niet haar portemonnee was. Zij was al enkele keren gerold, en dacht op deze manier een beetje quitte te kunnen spelen.