Zo nu en dan kwam ik zakkenrollers tegen die niet op de dieventoer waren. Ik volgde ze dan zo nu dan wel uit pure nieuwsgierigheid. Je kunt nooit weten hoe een koe een haas vangt.

Zo volgde ik op een avond een mij overbekende zakkenroller. Ik pikte hem op, op de Zeekijk  te Amsterdam. Ik zag dat hij de tram nam en op de halte Ferdinand Bolstraat/ Ceintuurbaan uitstapte. Aangezien hij in Amsterdam Zuidoost woonde was hij nu niet bepaald op weg naar huis. Hij liep vervolgens naar het Sarphatipark en hield stil bij een gevel waaraan een soort kabelkastje was bevestigd. Vervolgens zag ik dat hij met een met puntig voorwerp achter het kastje ging, kennelijk met de bedoeling daarachter iets weg te scheppen. Toen hij hiermee klaar was vervolgde hij zijn weg en herhaalde tot twee keer toe de zelfde bezigheden bij kabelkastjes op verschillende plaatsen. De laatste keer kon ik mij zodanig opstellen, dat ik zag dat hij bescheiden weg schepte achter het kastje. Deze bescheiden hadden de kleur en omvang van cheques.

Toen hij vervolgens een tram nam richting centrum,  hield ik hem aan ter zake van diefstal. Bij fouillering van de man trof ik betaalpasjes en cheques aan van drie verschillende personen.

De verdachte had vermoedelijk die middag liggen rollen en telkens waardevolle op naam gesteld spullen verstopt. Op die manier  liep hij niet de kans bij aanhouding van een volgende zakkenrollerij bij fouillering in het bezit te zijn van een scala waardevolle op naam gestelde goederen.

Nu moet u niet denken dat alleen portemonnees gerold worden. Zo was ik op een avond op het Leidseplein te Amsterdam, alwaar een artiest onder ander vuur stond te spugen. Om hem heen stond een grote groep mensen, waaronder een man die kennelijk meer belangstelling had voor de schoudertas van een toerist dan voor de artiest. Op een gegeven moment zag ik dat de man een stadsplattegrond uit de tas wegnam en daarmee wegliep. De man werd door mij aangehouden voor tassenrollerij. Hij wilde met mij discussieren over de waarde van die map. Ik ging hier niet op in en liet hem vervolgens gewoon door de molen gaan, zodat ook hij door schade en schande wijs zou worden.

Nu denkt u waarschijnlijk dat ik constant over straat liep om zakkenrollers te onderscheppen. Niets is minder waar. Vaak zat ik op een plaats als een jager in  zijn jachthut, te wachten totdat een zakkenroller verscheen. De grootste kans voor mij om een zakkenroller te onderscheppen, was me zelf op te stellen in een niet te grote kledingszaak, waar op dat moment uitverkoop werd gehouden. Op zo’n manier had ik vaak binnen een uur een zakkenroller onderschept.