Nu is het niet zo dat ik altijd een zakkenroller altijd op heterdaad pakte.

Zo ook als genoemde in de volgende zaak.

Op een middag liep ik samen met een collega door de Regulierbreestraat te Amsterdam toen mijn oog op een man en een vrouw viel. De vrouw herkende al snel als iemand wiens vingerafdrukken ik had afgenomen, enkele weken daarvoor.  Zij was toen aan het politiebureau omdat zij was aangehouden ter zake poging tot zakkenrollerij.  We namen ons voor het tweetal te volgen. Al gauw zagen we dat ze veel sneller liepen dan voor doorsnee zakkenrollers die op de toer zijn gebruikelijk was. De man zagen we enkele maal opkijken. We zagen dat de vrouw twee schoudertassen bij zich droeg hetgeen over het algemeen ongebruikelijk is. Op het Rembrandtsplein aangekomen zagen wij de vrouw een van de tassen doorzoeken. De man keek met belangstelling mee in de tas, terwijl hij zo nu en dan daaruit van de vrouw iets overhandigd kreeg.

Voor ons was het reden genoeg te veronderstellen dat de tas gestolen was. Voordat de inhoud van de tas in de drukte weg zou raken, gingen wij tot aanhouding over.  Bij aankomst in het bureau kwamen wij er achter dat de tas gestolen was van een vrouw die in de lobby daarvan op een bank zat. Ontkennen voor de twee verdachten was onzin, aangezien er camera’s in de lobby hingen die feilloos de diefstal op een video hadden gezet.