Zo werd er ook eens contact opgenomen met ons door collega´s uit Haarlem. Op de weekmarkt in Haarlem werd behoorlijk gerold en zij hadden geen idee wie daarvoor verantwoordelijk waren. Zij kwamen eerst naar ons toe en wij gaven tekst en uitleg over de zakkenrollers met wie wij te maken hadden. Hierna gingen wij wederom even de straat op, maar nu met de collega´s uit Haarlem.

We liepen met z´n allen een beetje door het centrum van Amsterdam te slenteren op zoek naar Zuid-Amerikaanse zakkenrollers, omdat wij vermoedden dat dit de figuren waren waarvan zij last hadden in Haarlem. Toen wij echter op het Damrak liepen, zag een van de collega´s uit Haarlem,  een vrouw lopen die in Haarlem al eens was aangehouden voor tasdiefstal. We keken naar de vrouw en kenden haar niet. Het was een Nederlandse vrouw en wij hadden weinig of geen last van Nederlandse zakkenrollers. Toch namen wij even de moeite de vrouw te observeren. We vonden wel dat de vrouw gehaast en nerveus was. Tevens zagen wij dat zij een zwarte tas bij zich droeg met over haar schouder een schoudertas. Toen wij zagen dat zij een restaurant aan het Damrak binnen ging en direct doorliep naar een toilet aan de achterzijde van het restaurant, kregen wij het vermoeden dat zij mogelijk kort geleden een tas gestolen had. Zakkenrollers hadden vaak de gewoonte om rustig een gestolen tas te doorzoeken in een toilet.

We spraken af dat ik het toilet zou doorzoeken nadat zij het toilet had verlaten. De vrouw zou in de gaten worden gehouden door de anderen.

Zo gezegd, zo gedaan. Achter de toiletpot trof  ik de zwarte tas aan, die zij even daarvoor nog bij zich had. In de tas trof ik bescheiden aan die niet van haar bleken te zijn. Ik gaf de informatie door aan mijn collega´s die vervolgens tot aanhouding overgingen. Ze bleek de tas te hebben gestolen uit een schoenenzaak. Ze bekende dat ze haar werkterrein naar Amsterdam had verlegd omdat ze al te bekend was in Haarlem. Zij was een van de weinige Nederlanders die ik voor zakkenrollerij had aangehouden.

Een week daarna ging ik samen met Theo naar Haarlem om samen met aldaar werkzame collega´s te surveilleren op de markt. Binnen een half uur traceerden wij drie Zuid-Amerikaanse zakkenrollers, twee vrouwen en een man. Deze figuren hadden wij enkele weken daarvoor aangehouden ter zake tasdiefstal. Tot onze spijt konden wij niet voorkomen dat zij ons ook in het zicht kregen. Ze verdwenen met een bloedgang van de markt. Die dag waren er geen aangiftes ter zake zakkenrollerij op die markt.