Een stukje geschiedenis

In de Middeleeuwen had elke stad of streek z’n eigen regels. Men kende wetgeving zoals op het gebied van fraude -waaronder valsemunterij-, van de zeden,  van geweldsdelicten, van vermogensdelicten en op het gebied van delicten tegen de raad van de stad. Illegaal je vermogen vergroten werd ook in die tijd niet toegestaan en werd je gepakt, dan liep je de kans een straf te moeten incasseren waar op dit moment de mensenrechtenorganisatie Amnesty International voor uitrukt met zwaar geschut. Ieder tijdperk en iedere plaats heeft goede en slechte kanten, zal ik maar zeggen. 0p het moment dat wij mensen overgingen van ruilhandel naar handel met gebruik van geld, zal de zakkenrollerij zijn intrede hebben gedaan.

Zakkenrollerij was dus al bekend in de Middeleeuwen. In een zogenaamd confessieboek uit de stad Amsterdam van 1770 komt naar voren dat er drie personen ter zake zakkenrollerij zijn veroordeeld. Naast sommige vonnisboeken uit bepaalde steden zijn er schilderijen bekend met daarop een afbeelding van een zakkenroller uit die tijd. Rond 1500 werd er ook al zakkenrollerij gepleegd. Door zowel Pieter Breugel als Jeroen Bosch werd een schilderij vervaardigd, waarop respectievelijk een beurzensnijder en een zakkenroller werd afgebeeld. Op het schilderij van Jeroen Bosch, genaamd: “De Goochelaar“ is een zakkenroller te zien die de buidel of beurs van een toeschouwer in zijn rechterhand heeft.

Het schilderij van Jeroen Bosch geeft stof tot nadenken. Kunsthistorici geven  verschillende verklaringen over deze voorstelling. Misschien is het aardig om zelf een verklaring te vinden door u zelf vragen te stellen. Zoals bijvoorbeeld: “is de zakkenroller een medewerker van goochelaar ;  heeft de man die naar de zakkenroller wijst in de gaten waarmee hij bezig is; etc etc”. 

Politieagenten die  zakkenrollers observeren moeten zichzelf namelijk ook steeds vragen stellen. Zoals: “wie is de uitkijk; wie wordt het slachtoffer ...“

Dit was even een kort uitstapje naar de Middeleeuwen.