Zo nu en dan ondervind je dat je altijd op je hoede moet zijn, wil je niet beet genomen worden. Zo ook in het volgende verhaal.

Op een middag liep ik samen met een collega op de Nieuwezijds Voorburgwal op een afstand van ongeveer 50 meter van de tramhalte vlak achter het Paleis op de Dam. Op de tramhalte stond een tram en wij zagen een ons overbekende zakkenroller de tram instappen via de ingang aan de achterzijde. Vlak voordat wij de tram waren ingestapt aan de vooringang zagen wij de zakkenroller de tram weer uitstappen. Omdat wij vermoedden dat hij iets gerold had namen wij ons voor de man te volgen.

Wij zagen dat de man een steegje inliep gelegen tussen de Nieuwezijds Voorburgwal en de Nieuwendijk. Halverwege die steeg was een Z bocht. Toen hij daarin uit het zicht verdween renden wij daar naar toe en konden vervolgens zien dat onze zakkenroller bezig was een portemonnee te doorzoeken..Wij arresteerden hem en brachten hem naar het bureau Warmoesstraat. Via een adreslijstje afkomstig uit de gestolen portemonnee, konden wij een uur later de eigenaar bereiken. Aan het bureau gekomen nam de aangever de portemonnee weer in ontvangst. Nadat hij zijn portemonnee had gecontroleerd gaf hij aan dat er drie cheques verdwenen waren.

Omdat de mogelijkheid bestond dat de zakkenroller de drie cheques verstopt had in de Z bocht van de genoemde steeg, stelde ik een onderzoekje in. Zoals vermoed werd trof ik onder een stuk hout in de genoemde Z bocht, drie cheques aan. De zakkenroller bleek hier geen waarde aan te hechten.

Juist op het moment dat ik terug wilde gaan naar het bureau, zag ik een man rennen door de steeg, komende uit de richting van  de Nieuwezijds Voorburgwal. De man rende op mij af . Toen hij mij kennelijk zag, hoorde ik hem roepen: ”houdt die kerel vast, pak hem.” En wees daarbij in mijn richting kennelijk met de bedoeling om mij wijs te maken dat er net iemand langs mij was gerend. Nu heb ik wel geleerd voorzichtig te zijn met zeker weten, maar in dit geval wist ik zeker dat niemand mij was gepasseerd of hij had over mij heen gevlogen moeten zijn. Mede omdat de rennende man zijn linkerarm tegen zijn borst gedrukt hield, greep ik hem vast en zag onder zijn jas waar de linkerarm  tegenaan gedrukt zat een zwart polstasje liggen..

Dit polstasje had meneer uit de hand gerukt van een man die kort daarop de steeg in kwam “rennen”. Hij kreeg later zijn tasje met inhoud terug en de rover ging met een proces-verbaal terug  naar de instelling waaruit hij was weggelopen.