Eind jaren tachtig werd er vooral op de Nieuwendijk en omgeving het  gokspel “balletje balletje  gespeeld. De speler van dit spel had drie doosjes en een balletje.

Hij deed het balletje onder een van de doosjes en schoof deze doosjes heen en weer en door elkaar heen. Vervolgens mocht een omstander raden onder welk doosje het balletje lag. Die moest dan natuurlijk wel even wat geld inzetten. Dit kon oplopen tot honderden guldens.  Moest er een omstander even een zetje in de rug hebben, dan zette een “medewerker” van de speler wel even honderd gulden in. Tot verwondering van een ieder raadde hij in één keer onder welk doosje het balletje lag. Daarna was de omstander vaak wel overtuigd en begon ook met geld in zetten. Maar wat hij ook raadde, hij raadde niet het doosje waaronder het balletje lag. Menig omstander is behoorlijk wat geld kwijt geraakt op die manier. Maar ja, runderen worden bij de wet niet beschermd.

Volgens de Algemene Politie Verordening was het spelen van dit gokspel strafbaar. De politie trad er in het begin een beetje vruchteloos tegen op. Toen de straffen, waaronder boetes voor de spelers van dit gokspel, verhoogd werden kozen velen van hen een andere manier om geld te “verdienen”.

Om de politie voor te zijn maakten de spelers gebruik van “uitkijken” die hen waarschuwde als de politie naderde. Deze uitkijken zagen politieagenten in uniform, maar zij herkenden ook veel collega’s die in burger gekleed waren. Nu waren zakkenrollers ook bekend met dit spelletje en met het publiek dat er nieuwsgierig bij stond te kijken. Dit publiek was vaak zo geobsedeerd door dit spelletje dat niemand meer op zijn eigen spullen lette mede omdat iedereen tegen elkaar aan stond om vooral niet te missen hoe iemand geld won of verloor en dat laatste was meestal het geval.

Nu was er een zakkenroller die dacht dat er geen politieagenten in de buurt zouden zijn van het gokspelletje omdat de uitkijken dan wel alarm hadden geslagen. Niets was minder waar. Ik had met de “uitkijken” afgesproken dat ik er was voor de zakkenrollers.  De zakkenroller rolde de portemonnee uit de tas van een vrouw, toen zij bij het gokspelletje stond te kijken. Toen ik hem aanhield, zei hij tegen mij dat die gasten gokten. Dat doe jij  toch ook grapjas, antwoordde ik.

Toen ik de zakkenroller had aangehouden en de portemonnee had afgepakt sprak ik de vrouw aan en toonde haar de portemonnee. Op dat moment riep zij haar vriend die even verderop stond. Die bleek marinier te zijn. Toen hij begreep wat er aan de hand was vroeg hij mij of ik die zakkenroller niet even kon laten lopen, dan zou hij wel zorgen dat die niet meer kón lopen. Ik vertelde hem dat als de Derde Wereldoorlog zou uitbreken, hij de eerste zou zijn die ik om hulp zou vragen. Echter om een portemonnee, die zelfs zonder geweld was gestolen, worden natuurlijk geen benen gebroken.  

U hebt in voorgaande anekdotes reeds kunnen lezen dat vooral de professionele zakkenrollers vaak met meerdere personen het dievenpad opgaan hetgeen tot gevolg heeft dat een of twee politieagenten vaak niet in staat zijn alle zakkenrollers aan te houden. Altijd wordt wel zoveel mogelijk de zakkenroller aangehouden die de feitelijke diefstal pleegt, zodat de buit veilig gesteld kan worden. Toch lukt het wel eens om met z’n tweeën meerdere zakkenrollers aan te houden.